1 yıl boyunca evli kalmış olan çiftler, boşanma ve sonuçları konusunda anlaşarak bir prokol hazırlayabilir ve mahkemeye birlikte başvurarak anlaşmalı boşanma davası açabilir. Tarafların boşanmayı kabul etmesi ve velayet, nafaka, tazminat gibi taleplerde uzlaşmış olması hâlinde mahkemece ivedi biçimde karar verilerek tarafların boşanmasına hükmedilir.

Anlaşmalı boşanma davalarında tarafların kusur oranları önem arz etmez. Keza yine tarafların neden boşanmak istedikleri de mahkemece dikkate alınmaz. Tarafların boşanmak istemesi ve birlikte mahkemeye başvurması yeterlidir.

Anlaşmalı boşanma davası açılabilmesi için dava dilekçesi ve taraflarca hazırlanan protokolün mahkemeye sunulması gerekir. Protokolün içeriği önemlidir; zira imzalanan protokol daha sonra boşanmanın sonuçlarına ilişkin dava açma imkanını ortadan kaldırabilir.

Boşanma protokolünde tarafların boşanmak istediği, müşterek çocuk varsa eğer velayetin kime bırakıldığı, nafaka belirlenmişse türü ve miktarı, tazminat belirlenmişse türü ve miktarı gibi bilgilere yer verilir.

Hâkim, protokoldeki hükümlerle bağlıdır. Ancak bunun istisnasını protokolde velayete ilişkin yapılan düzenleme oluşturur. Çocuğun üstün yararı ilkesi gereği hâkim velayete ilişkin düzenlemede değişikliğe gidebilir.

Tarafların evlendikten sonra herhangi bir zamanda açabildiği, anlaşmalı boşanma davası gibi 1 yıl boyunca evli kalmış olma zorunluluğu olmayan davadır. Boşanmak isteyen kişi tarafından her zaman eşe karşı açılabilir. Mahkemece boşanma isteminin gerekçeleri ve tarafların boşanmada kusur oranları tayin edilerek karar verilir.

Boşanma sebepleri;  terk, zina, onur kırıcı davranış, akıl hastalığı, haysiyetsiz hayat sürme gibi özel sebepler olabileceği gibi evlilik birliğinin temelden sarsılması genel sebebi de olabilir.